Διεύθυνση
25ης Αυγούστου 31
1ος όροφος
Ηράκλειο, Κρήτη
Greece
Phone: 6977075889 2810336774
facebook page
 

 

 

  • Υγιής συντροφική σχέση

     Τα ζευγάρια που βιώνουν μια υγιή σχέση έχουν τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

     

     

    • αποδέχονται ο ένας τον άλλο

    • υποστηρίζουν ο ένας στον άλλο στην διαδικασία της προσωπικής τους ανάπτυξης

    • μοιράζονται τα ειλικρινή τους συναισθήματα

    • μπλοκάρουν τα ερωτικά συναισθήματα προς τρίτους

    • απολαμβάνουν τα θετικά χαρακτηριστικά της δέσμευσης

     

    • φροντίζουν ο ένας τον άλλο
    • φροντίζουν ο καθένας τον εαυτό του

    • εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους ο ένας προς τον άλλο

    • προσέχουν και αποδέχονται τον εαυτό τους

    • θαυμάζουν και εκτιμούν ο ένας τον άλλο

     

     

    Είναι καλό ο σύντροφός σου να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, να σε βοηθάει να απαλλαγείς από κακές συνήθειες, να σε δέχεται όπως είσαι και να σε εκτιμάει γι αυτό που είσαι.

     

    Ο αρκετά καλός σύντροφος δεν προσπαθεί να σε αλλάξει αν εσύ δεν θέλεις να αλλάξεις και είσαι ικανοποιημένος με τον εαυτό σου. Αντιθέτως σε βοηθάει να αλλάξεις αν εσύ ο ίδιος το επιθυμείς και του ζητήσεις την βοήθειά του.

     

    Ένας σύντροφος δεν είναι αρκετά καλός -δεν λέμε τέλειος ή ιδανικός γιατί απλά αυτό δεν υπάρχει σε καμία σχέση. Όλοι προσπαθούμε να είμαστε αρκετά καλοί και αυτό είναι αρκετό - όταν σε κάνει να νιώθεις ότι αν δεν αλλάξεις θα σ' αφήσει. Όταν σκέφτεσαι ότι αν χωρίσεις θα χάσεις την προσωπική σου ταυτότητα. Αν δεν σε αποδέχεται όπως είσαι κι αν σε επηρεάζει αρνητικά ώστε να αλλάξεις τις θετικές σου αξίες και συνήθειες.

  • Πως να φροντίσω τον εαυτό μου

    Πόσο σημαντκό είναι να φροντίζω τον εαυτό μου

     

    Πολλές φορές οι άνθρωποι πιστεύουν ότι ῾φροντίζω τον εαυτό μου᾽ σημαίνει  ῾ξοδεύω χρήματα᾽ για τον εαυτό μου. Ωστόσο αυτό που είναι δύσκολο να κατανοήσουν είναι ότι τα υλικά αγαθά δεν καλύπτουν την ανάγκη τους για φροντίδα αλλά μπαλώνουν κατά μια έννοια το αρνητικό συναίσθημα που βιώνουν και αυτός είναι και ο λόγος που η ευχαρίστηση διαρκεί ελάχιστα.

    Πόσες φορές δεν αγοράζουμε κάτι μόνο και μόνο για να αισθανθούμε καλύτερα και μετά που το αποκτούμε αισθανόμαστε και πάλι το συναισθηματικό κενό και θέλουμε να αγοράσουμε κάτι άλλο αλλά και πάλι, μετά από λίγο, ούτε αυτό μας καλύπτει.

     

    Επίσης,  πολλές φορές πιστεύουμε ότι να φροντίσουμε τον εαυτό μας είναι εγωιστικό ή ακόμα και ναρκισσιστικό. Πόσες φορές δεν έχουμε πει ναι σε κάτι ενώ στην πραγματικότητα θέλαμε να πούμε όχι;
    Πόσες φορές δε φθειρόμαστε ψυχολογικά και συναισθηματικά απλά και μόνο για να ικανοποιήσουμε ανάγκες άλλων; Πόσες φορές αισθανόμαστε τύψεις όταν κάνουμε κάτι για εμάς ή όταν δεν κάνουμε κάτι που κάποιοι επίμονα μας ζητάνε και που πολλές φορές είναι ενάντια όχι μόνο στα θέλω μας, αλλά και στις αξίες μας;

     

    Το να φροντίζω τον εαυτό μου, ουσιαστικά σημαίνει να μπορώ να δω τον εαυτό μου, να ακούσω τις ανάγκες του, να τον συμβουλέψω και να τον προστατέψω σαν να ήμουν ο ίδιος  γονιός του εαυτού μου. Αυτό είναι κάτι που μπορεί ο καθένας μας να το κάνει για τον εαυτό του και μόνο.

     

    Το να βλέπω και να φροντίζω τον εαυτό μου, γίνεται ακόμα πιο δύσκολο όταν έχω κι άλλους να φροντίσω. Όταν είμαι γονιός για παράδειγμα ή όταν είμαι παιδί γονιών που χρειάζονται φροντίδα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι τύψεις που νιώθουμε όταν κάνουμε κάτι για εμάς, είναι ακόμα μεγαλύτερες. Οι τύψεις είναι ένα πολύ αρνητικό συναίσθημα και μας κάνουν να αισθανόμαστε ανεπαρκείς, εγωιστές, κακοί κ.α. Πόσο αληθινό όμως είναι αυτό; Είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι συνειδητοποιημένοι γονείς, διαχωρίζουν τους ρόλους τους. Είναι γονείς αλλά δεν πάυουν να είναι και σύζυγοι, παιδιά, εργαζόμενοι κ.α. Το να φροντίζω τα παιδιά μου δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πρέπει να πάψω να φροντίζω και τον εαυτό μου. 

    Αντιθέτως είναι σημαντικό για να έχουμε μια υγιή σχέση με τα παιδιά μας, αλλά και να τους δίνουμε το παράδειγμα, να φροντίζουμε κι εμείς εμάς! Επίσης τα παιδιά που έχουν να φροντίσουν τους γονείς τους δεν είναι μόνο αυτό! Είναι κι εκείνα παιδιά, έχουν ανάγκη την φροντίδα, την προστασία. Είναι και τα ίδια σύντροφοι ή γονείς, είναι εργαζόμενοι, φίλοι κ.α. 

     

    Συμπερασματικά δεν μπορούμε να αφήνουμε τον ένα δύσκολο ρόλο της ζωής μας να επηρεάζει όλους τους άλλους αλλά και να μας σταματάει από το να βλέπουμε τον εαυτό μας.

     

    Καθώς οι περισσότεροι γνωρίζουν πως να φροντίζουν τους άλλους και όχι τον εαυτό τους, έχω κάνει μια λίστα με τρόπους που μπορούμε να φροντίσουμε εμάς:

     

    1. Φροντίζω να τρέφομαι σωστά.
    2. Φροντίζω να κοιμάμαι καλά.
    3. Φροντίζω να βρισκομαι με ανθρώπους που με αγαπούν, με σέβονται, με υποστηρίζουν και με προστατεύουν, χωρίς να με κρίνουν.
    4. Φροντίζω την υγεία μου και την υγειϊνή μου.
    5. Φροντίζω να ασκούμαι συχνά.
    6. Φροντίζω να περνάω ποιοτηκό χρόνο με την οικογένειά μου και τους φίλους μου.
    7. Φροντίζω να προστατεύω τον εαυτό μου από τοξικές σχέσεις και καταστάσεις βάζοντας όρια ή ακόμα και με το να απομακρυνθώ από κοντά τους αν αυτό είναι αυτό που θέλω.
    8. Φροντίζω να επιλέγω ποιο είναι το καλό για εμένα, την υγεία μου και τις αξίες μου.
    9. Φροντίζω, έστω και για λίγα λεπτά την ημέρα να βρίσκω χρόνο να απομακρύνω τις κακές, καταστροφικές σκέψεις από το μυαλό μου και να ηρεμώ με τεχνικές χαλάρωσης.
    10. Φροντίζω να λέω αυτό που αισθάνομαι και να υποστηρίζω τον εαυτό μου.
    11. Φροντίζω να κάνω συχνά μια δραστηριότητα που απολαμβάνω, πχ κολύμπι, περπάτημα, εκδρομή στη φύση ή ένα χόμπι.



    Μαρίνα Αρβανιτάκη
    BSc Psychology, PgD Psychology

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

  • Απόκριες και Ψυχολογία

    Οι Απόκριες είναι εκείνη η περίοδος που μας επιτρέπει να επιστρέψουμε στην ξεγνοιασιά, την αθωότητα και στον αυθορμητισμό των παιδικών μας χρόνων και αυτό να είναι κοινωνικά αποδεκτό. Τα παιδικά χρόνια συνήθως χαρακτηρίζονται από ασφάλεια και αποδοχή, έτσι και ως ενήλικες, μερικές μέρες τον χρόνο, επιστρέφουμε εκεί από νοσταλγία εκείνων των συναισθημάτων. 

     

    Πολλοί θα πουν ότι οι επιλογές του τι θα ντυθούμε είναι τυχαίες, ωστόσο υπάρχουν πολλές διαστάσεις, συνειδητές ή ασυνείδητες που επηρεάζουν τις επιλογές μας. Είναι η εποχή που με ασφάλεια μπορούμε να ανακαλύψουμε και να παρουσιάσουμε άλλα στοιχεία της προσωπικότητάς μας, που είτε θέλουμε να κρύψουμε, είτε θέλουμε να εξερευνήσουμε, είτε θέλουμε να παρουσιάσουμε. Μεταμφιεζόμαστε εκφράζοντας τον εαυτό μας απελευθερωμένο από εμμονές, φόβο, ντροπή και ανασφάλειες. 

     

    Έτσι, ίσως κάποιος να έλεγε, ότι οι Απόκριες είναι εκείνη η εποχή του χρόνο, που μπορούμε να είμαστε ο πραγματικός μας εαυτός, ίσως με περισσότερη ειλικρίνεια και αυθεντικότητα απ´ό,τι τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου.

  • Αναβλητικότητα

    Το πρώτο στάδιο είναι να αναγνωρίσουμε στον εαυτό μας ότι είμαστε αναβλητικοί και να προσπαθήσουμε να το αποδεχτούμε. 

     

    Πότε είμαστε αναβλητικοί;

     

    Ως αναβλητικοί,  αρχίζουμε με τα μικρά και εύκολα πρέπει*  της λίστας μας και αφήνουμε τα σημαντικά για αργότερα με αποτέλεσμα να μη γίνονται ποτε. Πολλές φορές, ξεκινάμε  κάτι σημαντικό από την λίστα και σχεδόν αμέσως το αφήνουμε για αργότερα γιατί αποφασίζουμε να κάνουμε κάτι άλλο ή και τίποτα! Αυτή μας όμως η απόφαση μας κάνει να νοιώθουμε τύψεις ή να έχουμε αρνητικά συναισθήματα για τον εαυτό μας.


     Δεχόμαστε να κάνουμε άλλα πράγματα (ακόμη και για άλλους) προκειμένου να μην μας  μείνει χρόνος ή διάθεση για τα σημαντικά δικά μας. Δηλαδή δικαιολογούμε τον εαυτό μας στον εαυτό μας αλλά παράλληλα βιώνουμε και την ματαίωση από τον ίδιο μας τον εαυτό.

    Τέλος, απλά περιμένουμε το πότε θα έχουμε την κατάλληλη διάθεση ή να έρθει η σωστή στιγμή. Σπάνια όμως συμβαίνει αυτό και πάλι γεμίσουμε αρνητικά συναισθήματα.

    Χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη αναβάλλουν πράγματα καθημερινά. Είναι γεγονός ότι ακόμα και οι τελειομανείς πολλές φορές αναβάλλουν ή παραιτούνται τελείως από κάτι σημαντικό γιατί θεωρούν ότι αν δεν μπορούν να το κάνουν τέλεια, καλύτερα να μην το κάνουν καθόλου!

    Το να αναβάλλουμε ωστόσο κάτι σημαντικό, δε σημαίνει απαραίτητα ότι είμαστε και αναβλητικοί. Μπορεί να είναι  θέμα προτεραιοτήτων. Η αναβλητικότητα αρχίζει να παίρνει αρνητική μορφή όταν δυσκολεύει τη ζωή μας.

     

    Γιατί είμαστε αναβλητικοί;

    Συνήθως αναβάλλουμε κάτι, αν δεν μας είναι ευχάριστο, σε μια προσπάθεια να το αποφύγουμε.  Άλλος λόγος μπορεί να είναι ότι δεν είμαστε οργανωτικοί, ή ότι φοβόμαστε ότι δεν θα τα καταφέρουμε. Τέλος μπορεί είτε να είμαστε τελειομανείς, όπως είπαμε παραπάνω, είτε να μας δυσκολεύει το να πάρουμε αποφάσεις για το τι και πότε πρέπει να γίνει.

    Πως να μην είμαστε αναβλητικοί;

    Σταματάμε το συνήθειο της αναβλητικότητας.  Είμαστε αναβλητικοί γιατί έτσι έχουμε συνηθίσει. Οι συνήθειες είναι επίμονες και πολλές φορές μας χαρακτηρίζουν. 

    Ανταμοίβουμε τον εαυτό μας όταν κάνει κάτι σημαντικό από την λίστα μας. 

    Αναγνωρίζουμε τα αρνητικά του να μην γίνει αυτό το κάτι σημαντικό στην ώρα του. 


    Θέτουμε deadlines και προσπαθούμε να τα τηρούμε.

    Βάζουμε πρόγραμμα με στόχους και σκοπούς.

    Τις περισσότερες φορές δεν κάνουμε κάτι, γιατί θεωρούμε ότι θα μας είναι δυσάρεστο, όταν τελικά το κάνουμε όμως, βλέπουμε ότι δεν ήταν και τόσο δυσάρεστο όσο νομίζαμε αρχικά.

    Μια καλή λύση είναι να αρχίζουμε να κάνουμε αυτό που πρέπει να γίνει, την στιγμή που αντιλαμβανόμαστε ότι σκεφτόμαστε να το αναβάλουμε για αργότερα. Με άλλα λόγια, να το κάνουμε επί τόπου πριν αρχίσει η διαδικασία και οι σκέψεις της αναβλητικότητας.

     

    Τέλος, μια άλλη εντελώς διαφορετική προσέγγιση μπορεί να είναι  και η παρακάτω:

    Φανταστείτε ότι είστε πάνω σε ένα άλογο και θέλετε να πάτε κάπου συγκεκριμένα. Το άλογο είναι δικό σας και σας υπακούει. Αφού κάνατε την βόλτα σας έχετε αρχίσει να το οδηγείτε πίσω προς τον στάβλο του για να ξεκουραστεί κι εκείνο και να επιστρέψετε κι εσείς σπίτι σας. Το άλογο όμως δεν θέλει να γυρίσει πίσω. Θέλει να τρέξει προς το λιβάδι.  Εσείς γνωρίζετε ότι αν το αφήσετε να κάνει ό,τι θέλει αυτό θα κουραστεί και η επιστροφή θα είναι δύσκολη και για τους δυο σας. Τι κάνετε λοιπόν; Θ᾽αφήσετε το άλογό σας να σας πάει όπου θέλει εκείνο ή θα καταφέρετε να το κάνετε να γυρίσει στον στάβλο του; 

    Ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων προτιμάει αυτή την προσέγγιση για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της αναβλητικότητας. Άλλοι προτιμούν να έχουν μια οργανωμένη λίστα. Μπορείτε να δοκιμάσετε και τα δύο και να ανακαλύψετε τι σας βοηθάει. 

     

    *αλήθεια πόσα από αυτά τα ῾πρέπει᾽ που λέμε καθημερινά είναι ουσιαστικά; 

     

     

     

     

     

     

  • Αντρική Κατάθλιψη

    Τι πρέπει να γνωρίζουμε για την αντρική κατάθλιψη

     

    Η κατάθλιψη έχει διαφορετική μορφή στους άντρες απ´ οτι στις γυναίκες. Σύμφωνα με διάφορες έρευνες οι επιστήμονες έχουν καταλήξει ότι η αντρική κατάθλιψη διαφέρει από τη γυναικεία σε 10 σημεία:

     

     

    6 εκατομμύρια άντρες παρουσιάζουν κατάθλιψη ετησίως, μόνο στην Αμερική, ενώ ο αριθμός για τις γυναίκες είναι διπλάσιος. Ωστόσο τα νούμερα δεν περιγράφουν την κατάσταση των αντρών με κατάθλιψη και ιδιαίτερα των ηλικιωμένων αντρών.

     

    Η αυτοκτονικότητα φτάνει στα υψηλότερα επίπεδα για τους άντρες στις δεκαετίες των 20, 60 και 70 ετών.

     

    Η άντρες βιώνουν την κατάθλιψη χωρίς στεναχώρια, γεγονός που δεν διευκολύνει την σωστή διάγνωση από τους γιατρούς. Τα αρνητικά συναισθήματα με τα οποία εκδηλώνεται η κατάθλιψη στους άντρες είναι: το άγχος, σωματική πόνοι, διαταραχές του ύπνου, ελλατωμένη ενέργεια και μείωση αυτοπεποίθησης.

     

    Οι άντρες με κατάθλιψη νοιώθουν περισσότερο θυμό, νεύρα, δυσφορία και εκνευρισμό παρά θλίψη.

     

    Οι άντρες αντιμετωπίζουν την κατάθλιψη διαφορετικά από τις γυναίκες. Αντί να αποκόπτονται από το κοινωνικό περιβάλλον, δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την δουλειά τους ή για ένα νέο χόμπι, σε σημείο ψυχαναγκασμού. Επίσης αντί για κλάμα, επιδεικνύουν επιθετική συμπεριφορά.

     

    Οι άντρες σε κατάθλιψη είναι πιο επιρρεπείς στην κατανάλωση αλκοόλ και παράνομων ουσιών. Έτσι ίσως βρίσκουν ανακούφιση από τον πόνο που νοιώθουν. Αυτό βέβαια δημιουργεί πρόβλημα στην διάγνωση.

     

    Οι άντρες αναφέρουν συχνότερα από τις γυναίκες σωματικά συμπτώματα όπως πονοκεφάλους, δυσπεψία, πόνο στις αρθρώσεις, πόνο στην μέση και την πλάτη, ζαλάδες και πόνο στο στήθος. Ωστόσο, δεν γνωρίζουν ότι αυτά τα συμπτώματα μπορεί να οφείλονται στην κατάθλιψη.

     

     

     Υπάρχουν γενετικές διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα και το πως παρουσιάζουν κατάθλιψη.

     

    Πρόσφατα έχει αυξηθεί ο αριθμός αυτοκτονιών νέων αντρών, ενώ αντίθετα η τάση αυτή δεν παρατηρείται στις νεαρές γυναίκες. Οι περισσότεροι νεαροί άντρες που καταλήγουν στην αυτοκτονία δεν είχαν ζητήσει βοήθεια.

     

    Το αυξημένο ποσοστό αυτοκτονιών σε άντρες είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Οι λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν έναν άντρα στην αυτοκτονία είναι πολύπλοκοι, ωστόσο παράγοντες υψηλού κινδύνου είναι η ανεργία, η κοινωνική απομόνωση αλλά και η χρόνια ασθένεια.

     

    Therese J. Borchard 

    απόδοση, μετάφραση: Μαρίνα Αρβανιτάκη πήγη: PsychCentral, Ιούνιος 2013

  • Ψυχοθεραπεία: Μύθοι και Πραγματικότητα

    Μύθος: 

     

    Μόνο οι τρελοί κάνουν ψυχοθεραπεία

     

    Πραγματικότητα: 

     

    Πολλοί άνθρωποι έρχονται στην ψυχοθεραπεία για διάφορους λόγους: φόβος, στεναχώρια, κατάχρηση ουσιών κ.α. ενώ άλλοι έρχονται γιατί δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν καταστάσεις όπως ένα διαζύγιο, πένθος, ασθένεια ή για να καλυτερεύσουν τις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Όλοι μας μπορούμε να επωφεληθούμε από την ψυχοθεραπεία. Το στίγμα έχει πάψει πια να ακολουθεί όποιον κάνει ψυχοθεραπεία.

     

     

    Μύθος: 

     

    Μπορείς να νοιώσεις καλύτερα αν προσπαθήσεις αρκετά μόνος σου ή διατηρώντας θετική στάση.

     

    Πραγματικότητα: 

     

    Πολλοί άνθρωποι έχουν προσπαθήσει να λύσουν τα προβλήματά τους συζητώντας τα με φίλους και συγγενείς για εβδομάδες, μήνες ή και χρόνια πριν έρθουν στην ψυχοθεραπεία. Το να αποφασίσει κάποιος να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία δε σημαίνει ότι έχει αποτύχει, όπως δε σήμαινει ότι έχει αποτύχει αν δεν μπορεί να φτιάξει το αμάξι του που χάλασε. Κάποιες φορές οι παράγοντες που οδηγούν κάποιον σε δυσκολία να αντιμετωπίσει την καθημερινότητα, είναι βιολογικοί, έτσι είναι πολύ δύσκολο να αυτοθεραπευτεί. Στην πραγματικότητα το να έχεις τη δύναμη να ζητήσεις βοήθεια από κάποιον ειδικό είναι σημάδι δύναμης και όχι αδυναμίας και φυσικά είναι η αρχή για να νοιώσεις καλύτερα.

     

     

    Μύθος:

     

    Το να μιλάς σε συγγενείς και φίλους είναι το ίδιο αποτελεσματικό με το να κάνεις ψυχοθεραπεία.

     

    Πραγματικότητα:

     

    Το να έχεις καλό υποστηρικτικό δίκτυο από συγγενείς και φίλους είναι πολύ σημαντικό. Ωστόσο, ένας ειδικός ψυχικής υγείας μπορεί να προσφέρει πολύ περισσότερα. Οι ψυχολόγοι εκπαιδεύονται για χρόνια, γεγονός που τους κάνει ειδικούς στο να μπορούν να καταλάβουν και να θεραπεύσουν πολύπλοκα προβλήματα. Οι ψυχολόγοι μπορεί να αναγνωρίσουν συμπεριφορές αντικειμενικά, κάτι που φίλοι και συγγενείς μπορεί να μη παρατηρούν. Επίσης στο ασφαλές περιβάλλον του χώρου της ψυχοθεραπείας, μπορεί κανείς να είναι απολύτως ειλικρινής χωρίς να ανησυχεί ότι θα αποκαλυθεί ό,τι έχει συζητηθεί.

     

     

    Μύθος:

     

    Οι ψυχολόγοι απλά σ᾽ακούνε να μιλάς, άρα γιατί να πληρώνεις κάποιον για να σε ακούει να παραπονιέσαι;

     

    Πραγματικότητα:

     

    Στην αρχή της ψυχοθεραπείας, ο ψυχολόγος θα σου ζητήσει να περιγράψεις το πρόβλημα και θα σε ρωτήσει τι σε φέρνει στο γραφείο του. Θα σου ζητήσει σχετικές πληροφορίες για το παρελθόν σου και για σημαντικά γεγονότα της ζωής σου. Αλλά αυτό όπως είπαμε θα γίνει στις πρώτες συνεδρίες. Η ψυχοθεραπεία είναι διαδραστική σχέση συνεργασίας που βασίζεται στον διάλογο και στην από κοινού επίτευξη στόχων και επίλυση προβλημάτων. Ο ψυχολόγος μπορεί να σου δώσει εργασίες για το σπίτι, μπορεί να σου δώσει να διαβάσεις εργασίες ή να σου προτείνει βιβλία σχετικά με το πρόβλημά σου.

     

     

    Μύθος:

     

    Ο ψυχολόγος θα ρίξει τις ευθύνες των προβλημάτων σου στους γονείς σου ή στις εμπειρίες σου από τα παιδικά σου χρόνια.

     

    Πραγματικότητα:

     

    Ένα στοιχείο της ψυχοθεραπείας μπορεί να περιλαμβάνει το να μιλήσεις για εμπειρίες της παιδικής σου ηλικίας. Η σύνδεση πληροφοριών από το οικογενειακό σου παρελθόν μπορεί να βοηθήσει εσένα και τον ψυχολόγο σου να καταλάβετε τις αντιλήψεις και τους μηχανισμούς άμυνας ή να δείτε μοτίβα που έχουν αναπτυχθεί. Το να σου ζητηθεί λοιπόν να γυρίσεις πίσω στα παιδικά χρόνια, μπορεί να είναι χρήσιμο για να γίνουν θετικές αλλαγές για το παρόν και το μέλλον. Τις περισσότερες βέβαια φορές εστιάζουμε στο εδώ και τώρα.

     

    Μύθος:

     

    Θα πρέπει να κάνεις ψυχοθεραπεία για πολλά χρόνια ή ακόμη και για πάντα.

     

    Πραγματικότητα;

     

    Ο καθένας προχωράει με διαφορετικούς ρυθμούς στην ψυχοθεραπεία. Σύμφωνα με έρευνες αισθάνεσαι καλύτερα από τις 8 πρώτες συνεδρίες έως τους 6 πρώτους μήνες. Το πόσο θα κρατήσει η συνολική διάρκεια της θεραπείας είναι κάτι που μπορείς να το συζητήσεις με τον θεραπευτή σου. Ο στόχος του θεραπευτή δεν είναι να σε κρατήσει για πάντα σε ψυχοθεραπεία αλλά αντιθέτως να σε ενδυναμώσει ώστε να μπορείς να ανταπεξέρχεσαι και να λειτουργείς μόνος σου.

     

     

     

     

    απόδοση: Μαρίνα Αρβανιτάκη

    πηγή: American Psychological Association